Wij zijn aangeslagen door het overlijden van onze Klaas. Als 13-jarige jongen kwam hij in aanraking met de zwemsport. Een waterpolowedstrijdje was het begin van een hele lange carrière.
Van 1941 tot 1991(vijftig jaar lang) is hij actief geweest in vele, diverse bestuurlijke en sporttechnische functies. In elk geval (mogelijk mis ik een enkele):
1941-1970:Respectievelijk bestuurslid, secretaris en voorzitter (’53-’70) van DAW, Alkmaar;
1970: Benoeming tot erevoorzitter van DAW;
1946-1959: Secretaris-penningmeester van het kringbestuur Noord-Holland;
1958-1965: Voorzitter van het kringbestuur Noord-Holland;
1964: Benoemd als districtscommissaris in bondsbestuur KNZB;
1965-1967: Commissaris sportzaken in bondsbestuur KNZB;
1968-1978: Vice-voorzitter sportzaken in bondsbestuur, tevens voorzitter van de Sportcommissie;
1978-1991: Voorzitter van de KNZB
1991: Benoeming tot erevoorzitter van de KNZB.

Sinds 1941 was hij zwemofficial; in 1987 werd hij benoemd tot ere-official. Ook in de waterpolowereld was hij actief als official: van 1941 tot 1966 was hij scheidsrechter.
Bij diverse Europese (Jeugd) Kampioenschappen Zwemmen, Wereldkampioenschappen Zwemmen en Olympische Spelen, met name in de zeventiger jaren, fungeerde Klaas van de Pol als official, vaak als voorzitter-kamprechter. Om enkele plaatsen te noemen: Wenen, Jönköping, Leeds, Cali, Belgrado, Montreal, Berlijn, Moskou.
Met zijn ervaring was hij de geschikte persoon om de nationale ploegen te begeleiden: zo leidde hij ploegen in de periode 1965-1972, zoals bij de Olympische Spelen van 1968 en 1972 en Europese Kampioenschappen van 1966 en 1970.
In 1970 zette Klaas zijn eerste stappen op het Europese podium, als lid van het LEN-bestuur. Van 1974 tot 1978 was hij vanuit het bestuur liaison-officer voor de Swimming Committee. In 1978 werd hij penningmeester van de LEN; in die functie maakte hij dankbaar gebruik van zijn financiёle expertise als accountant. Zijn bestuurlijke LEN-carrière sloot hij af met een vierjarig voorzitterschap.
In de tussentijd drong hij ook door in de FINA-organisatie. Eerst als lid van de Technical Swimming Committee (1976-1980), later als penningmeester in het FINA-bestuur (1980-1992) en, als Honorary Treasurer, liaison waterpolo tot en met de Olympische Spelen van Atlanta 1996.
Vanwege zijn verdiensten is Klaas van de Pol diverse malen onderscheiden:
- Erevoorzitter van DAW, Alkmaar;
- Erevoorzitter van de KNZB;
- Honorary Life President LEN;
- Honorary Member FINA;
- Honorary Past Treasurer FINA (1992-1996)
- Koninklijke Onderscheiding: officier in de orde van Oranje-Nassau (1988);
- Olympic Order, toegekend door I.O.C. (1995);
- Onderscheiding Amerikaanse Zwembond (1996).
Klaas is in al zijn werkzaamheden de Hollandse nuchterheid zelve gebleven. Recht toe, recht aan. De inhoud, het belang van de zwemsport en het welzijn van de mensen stonden voor hem altijd centraal. Soms werd hij weleens een stijfkop genoemd: een Noord-Hollandse kaaskop. In Nederland kon iedereen met die eigenschap wel omgaan. In het buitenland moest men weleens wennen aan die Hollandse directheid. Klaas hield absoluut niet van politiek gekonkel.
Vele internationale sportbestuurders hebben Klaas goed leren kennen. Zij hebben zijn directheid, eerlijkheid, expertise en betrokkenheid leren waarderen. Als penningmeester van zowel FINA als LEN heeft hij bijgedragen aan de zakelijke ontwikkeling van respectievelijk de internationale en Europese organisatie. Door zijn langdurige deelname aan de besturen van LEN en FINA is hij uitgegroeid tot een icoon van de internationale zwemsport.
Klaas was een “family man”. Hij was trots op zijn drie dochters en later de kleinkinderen, over wie hij regelmatig vertelde. Hij was bij zijn buitenlandse reizen graag in het gezelschap van zijn vrouw Nanda van de Pol-Grim, voor hem een steun en toeverlaat. Zij reisde zelf graag mee. Ook voor haar waren transparantie en eerlijkheid belangrijke waarden. Haar overlijden in 1998 was voor hem een grote klap.
Ondanks al zijn onderscheidingen bleef Klaas een gewone jongen. Hij leek soms wat in zichzelf gekeerd, maar zodra hij, vaak in goed gezelschap en een gezellige sfeer, op zijn praatstoel zat, twinkelde zijn ogen, vertelde hij mooie verhalen over vroeger en maakte hij regelmatig grappen. Zijn geheugen was fabelachtig. Juist omdat hij zoveel had meegemaakt en zovele mensen kende, waren zijn verhalen uitermate boeiend.
De zwemsport was voor hem "a way of life". In onze terminologie: “Een Leven Lang Zwemmen”. Nog altijd was hij vol interesse voor de zwemwereld om hem heen. In de afgelopen jaren bezocht hij nog regelmatig, samen met levenspartner Anna Rodenburg, wedstrijden, in binnen- en buitenland. Het lopen ging steeds moeizamer, hij moest zich steeds meer inspannen, maar toch wilde hij er bij zijn. Enkele dagen geleden nog stond hij, samen met Anna, op het punt naar het EK waterpolo Eindhoven af te reizen. Helaas heeft hij daar niet mogen aankomen.
Wij zijn trots op Klaas, om wie hij was en al wat hij heeft bijgedragen aan de zwemsport.

Onze gedachten gaan uit naar Anna , zijn drie dochters en hun partners en kinderen, en verdere familie. Wij condoleren hen, alsmede DAW, zijn geliefde vereniging in Alkmaar waarvan hij 75 jaar lid is geweest, met dit verlies.

Erik van Heijningen,
Voorzitter Koninklijke Nederlandse Zwembond

Eindhoven, 25 januari 2012